"Un posto al sole" eshte, pas Friends, seria me e ndjekur nga une kohet e fundit, jane te dyja te karakterizuara nga nje komicitet i rralle. Flet per Napolin, kete qytet te bukur bregdetar, ku dielli e deti jane protagoniste se bashku me pastertine, miresjelljen dhe ndershmerine. Pershkruhet jeta e banoreve te nje pallati, te gjithe te bashkuar, te dashur me njeri tjetrin, por sidomos shume te qyteteruar. TE GJITHE! Qe nga administratori i nje shoqerie te madhe deri tek kasapja analfabete. Rruget e pastra te Napolit gumezhijne nga biçikletat, te cilave shoferet e makinave u hapin rrugen me shume njerezi.
Ne mes te kesaj parajse shume reale, Petriti i shkrete eshte nje prind shqiptar ne veshtiresi, i ve, me nje bir qe ja ka adoptuar nje çift ne pallat e qe drogohej por qe me dashurine dhe kujdesin e napoletaneve kthehet ne rrugen e drejte. Petriti me pare ishte lypes por tani, gjithmone ne saje te njerezise qe karakterizon banoret e pallatit, ka filluar aty pune si rojtar. Nderkohe qe gjithe banoret e tjere jetojne jeten mondane, plot gaz e hare dhe pa piken e stresit ne qytet, ai pastron pa pushim.
Derisa nje dite i biri, ne saje te nje keshille te urte te nje fqinji, denjon ta ftoje per nje kafe. Petriti i lumtur mendon qe me ne fund po i ndrinte fati dhe atij, dhe nga lumturia e madhe blen dhe nje bilete llotarie. Fiton perseri! 100 Euro! Fat i madh! Gjithmone e me i bindur ben fajin e vetem dhe kalon rrugen pa pare mire.
Tragjedi! E shtyp nje makine!
Sipas mendimit tim modest, Petriti meritonte te jetonte, dhe bile bile meritonte dhe nje pune te denje per kete qytet te bekuar. Ah shqiptari i shkrete do vdese gjithmone sido qe te jete tema.......
........Ma fatemi il piacere..........................
Ne mes te kesaj parajse shume reale, Petriti i shkrete eshte nje prind shqiptar ne veshtiresi, i ve, me nje bir qe ja ka adoptuar nje çift ne pallat e qe drogohej por qe me dashurine dhe kujdesin e napoletaneve kthehet ne rrugen e drejte. Petriti me pare ishte lypes por tani, gjithmone ne saje te njerezise qe karakterizon banoret e pallatit, ka filluar aty pune si rojtar. Nderkohe qe gjithe banoret e tjere jetojne jeten mondane, plot gaz e hare dhe pa piken e stresit ne qytet, ai pastron pa pushim.
Derisa nje dite i biri, ne saje te nje keshille te urte te nje fqinji, denjon ta ftoje per nje kafe. Petriti i lumtur mendon qe me ne fund po i ndrinte fati dhe atij, dhe nga lumturia e madhe blen dhe nje bilete llotarie. Fiton perseri! 100 Euro! Fat i madh! Gjithmone e me i bindur ben fajin e vetem dhe kalon rrugen pa pare mire.
Tragjedi! E shtyp nje makine!
Sipas mendimit tim modest, Petriti meritonte te jetonte, dhe bile bile meritonte dhe nje pune te denje per kete qytet te bekuar. Ah shqiptari i shkrete do vdese gjithmone sido qe te jete tema.......
........Ma fatemi il piacere..........................
